تبليغاتX
نجوا
نجوا
ارزش

 

براي فهميدن ارزش ده سال :       از زوج هاي تازه طلاق گرفته بپرس.

 

براي فهميدن ارزش چهار سال:    از فارغ التحصيل دانشگاه بپرس.

 

براي فهميدن ارزش يک سال:      از دانش آموزي که در امتحانات آخر سال رد شده بپرس.

 

براي فهميدن ارزش نه ماه :        از مادري که نوزاد مرده به دنيا آورده بپرس.

 

براي فهميدن ارزش يک ماه:        از مادري که نوزاد زود رس به دنيا آورده بپرس .

 

براي فهميدن ارزش يک هفته:      از سر دبير يک روزنامه هفتگي بپرس.

 

براي فهميدن ارزش يک ساعت:    از عشاقي که در انتظار يکديگر به سر مي برند بپرس .

 

براي فهميدن ارزش يک دقيقه:     از شخصي که قطار، اتوبوس يا هواپيما را از دست داده است بپرس .

 

براي فهميدن ارزش يک ثانيه:      از باز مانده يک تصادف بپرس .

 

براي فهميدن ارزش يک دهم ثانيه:  از شخصي که در المپيک مدال نقره آورده بپرس .

 

براي فهميدن ارزش يک دوست:      از کسي که آن را از دست داده بپرس .

 

2 نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم دی 1384ساعت 8:47  توسط اعظم  | 

عاشق تنها

توي ساحل ، روي شنها، قايقي به گِل نِشَسته

                                           يکي با چشمون گريون،گوشه اي تنها نِشَسته

نگاه پُر اضطرابش به افق ، به بينهايت

                                            ساکته ، اما تو قلبش داره يک دنيا شکايت

 تو چشاش حلقه ي اشکه ،  توي قلبش غمِ دنيا

                                           منتظر به راهِ  ياره ، تا  بياد امروز  و  فردا

باورش نميشه عشق و همه دنياش زير آبه

                                            تنها مونده توي ساحل زندگي براش عذابه

خاطرات لب دريا ، ديگه از يادش نمي ره

                                           همه دنياش زير آّب و ، خودشم به غم اسيره

دست بي رحم زمونه ، عشقشو بُرده به دريا

                                            حالا از خودش مي پرسه ، ميادش آيا و آيا؟

 خاطرات لب دريا ديگه از يادش نمي ره

                                           همه دنياش زير آب و از غم دوريش مي ميره

 عاشقي که تنها باشه ، توي دنيا نمي مونه

                                          دل عاشق رو شکستن ، شده کار اين زمونه....

 

نگاهي نکنيم که دل کسي بلرزد ، خطي ننويسيم که آزار دهد کسي را ، يادمان باشد

 روز و روزگار خوش است و تنها دل ما دل نيست ....

 

2 نوشته شده در  یکشنبه هجدهم دی 1384ساعت 10:53  توسط اعظم  | 

خدایا

خدایا

حق است تنها به این دلیل که انسان را از نعمت خون گریستن

برخوردار کردی تو را بنامیم، بستاییم، بپرستیم؟

زاهد افتاده ی درگاه تو باشیم ،صوفی محتاج دریای محبت تو

باشیم؟

خداوندا،هرگز نمی پرستیم چرا عذاب را بدان حد رساندی که

به های های گریه محتاجمان کنی، نمی پرستیم، فقط سپاس

میگویم، که از پی هر عذاب توان ورخصت گریمان دادی...

خداوندا،جز حق گریستن، بلند و با صدا گریستن، و با طنین گریه

دیوارهای خوشونت را فرو ریختن، از تو هیچ نمی خواهیم،

هیچ...

2 نوشته شده در  یکشنبه یازدهم دی 1384ساعت 8:49  توسط اعظم  | 

به یاد بم..

                                                    در یادبود بم...

فخر ملتم
  ديدم
با رفتن تلخ کودکت کمر خم کردی
از پا افتادی
و .....
چه بيصدا شکستی
دردت را شيون نکردی
و
صبور گريستی
خشمت را به زير هکتارها خاک و خشت فرو بردی
با تو همدردم
اما نه !
اين درد نيست
رنج است
رنجت را از ريشه بر می کنم
خواهم آمد و به خائن زمينی
که
قرنها زينتش بودی
خواهم گفت:
هنوز هم
در سکوت ويرانه هايت
اقتدار هزار ساله ات فرياد می کشد
مهربانم
جلال و جبروت پايايت غرور ماست
باشد که ما را
در اين  روزگار تلخ سهيم بدانی.

 

2 نوشته شده در  یکشنبه چهارم دی 1384ساعت 9:52  توسط اعظم  |